Blog > Komentarze do wpisu

Pegazem po Tarnowie 240+110


Z konieczności zaczynamy od tematu, który także w ubiegłym tygodniu otwierał nasz cotygodniowy felieton. Otóż, pomimo że od zakończenia oficjalnej żałoby narodowej upłynęło już dwa tygodni, w tarnowskim teatrze trwa ona w najlepsze. Przez cały ten czas tablice reklamowe teatru usytuowane w ścisłym centrum miasta oklejone są plakatami informującymi o odwołanych spektaklach, chociaż teatr gra w najlepsze… To bardzo oryginalny sposób na promocję i reklamę wart może szerszego upowszechnienia. Tak się niefortunnie złożyło, że teatralna żałoba nałożyła się na czas majowego świętowania, i to aż trzydniowego. Z jedną drobną różnicą, otóż zamiast dobrze znanego 1 Maja, w tym roku w sobotę obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy. Już bez propagandy i przymusowych pochodów, ale za to wciąż wolny od pracy. Niezależnie od nazwy 1 maja obchodzony  jest od ponad 120 lat dla upamiętnienia wydarzeń, jakie miały miejsce w pierwszych dniach maja 1886 roku w Chicago, na rzecz poprawienia warunków pracy i wprowadzenia ośmiogodzinnego dnia pracy zamiast 12-godzinnego. W Polsce pierwsze obchody miały miejsce już w 1890 roku. Charakteru propagandowego natomiast nabrały po II wojnie światowej, kiedy to organizowano pochody, w których masowo uczestniczyło się pod presją w zakładach pracy i szkołach. Z kolei w niedzielę 2 maja - po raz siódmy - obchodzony jest Dzień Flagi RP. Święto zostało wprowadzone nowelą ustawy z 20 lutego 2004 roku o godle, barwach i hymnie RP. Jednocześnie 2 maja jest obchodzony jako Dzień Polonii i Polaków za Granicą. Historycznie polskie barwy narodowe wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. W symbolice polskiej flagi biel pochodzi od bieli orła, będącego godłem Polski, i bieli Pogoni - rycerza galopującego na koniu, będącego godłem Litwy. Oba te godła znajdują się na czerwonych tłach tarcz herbowych. Dlatego też na fladze biel znalazła się u góry, ponieważ w polskiej heraldyce ważniejszy jest kolor godła niż tła. Polskie barwy narodowe mają jako jedne z nielicznych w świecie pochodzenie heraldyczne. 7 lutego 1831 roku Sejm Królestwa Polskiego podjął specjalną ustawę dotyczącą barw polskiej flagi. Wcześniej, obok barw biało-czerwonych, używane były także inne barwy. Z kolei poniedziałek to Święto Konstytucji 3 Maja. Konstytucja z 1791 roku była jedną z najważniejszych ustaw w Polsce. Była ona drugą konstytucją w świecie - po Konstytucji Stanów Zjednoczonych z 1787 r. i pierwszą w Europie. W tym roku świętujemy 219. rocznicę jej uchwalenia. W Tarnowie świętowanie rozpoczęto od Mszy św. w intencji Ojczyzny w bazylice katedralnej (w tym dniu czcimy także Najświętszą Maryję Pannę Królowę Polski), potem przewidziano uroczystości pod Grobem Nieznanego Żołnierza oraz Festiwal Pieśni Patriotycznych. Ale dość o tym. Niezależnie od tych patriotyczno – politycznych zawirowań trwa Rok Chopinowski, który obchodzony jest na wielu kontynentach. Nawiązywał do tego tytuł unikalnego koncertu – projektu Marii Pomianowskiej „Chopina na 5 kontynentach”, jaki odbył się w poniedziałek 26 kwietnia o godz. 19:00 w Mościckim Centrum Kultury. Zaprezentowano nań unikalne aranżacje muzyczne dzieł wielkiego kompozytora, z wykorzystaniem instrumentów etnicznych świata (np. aborygeńskie didjeridoo, duduk ormiański, ney, kaval czy lira korbowa), muzyki klasycznej i muzyki ludowej. Ten będący połączeniem tradycji muzycznej pięciu kontynentów z utworami polskiego kompozytora koncert jest częścią cyklu „Chopin 3 Kolory” w ramach którego zaplanowano także: „Chopin & Jazz” (wrzesień b.r.) oraz „Chopin & Tango” (listopad). Dzień później we wtorek 27 kwietnia o godz. 18:00 w Galerii Miejskiej BWA odbyło się kolejne spotkanie z cyklu „Alfabet polski2” (i zarazem otwarcie wystawy) – tym razem gościem tej cyklicznej imprezy był Dominik Lejman. Młody artysta łączący malarstwo z projekcjami wideo, lubi prezentować swoje prace także poza galerią; na fasadach budynków, miejskich placach, w szpitalu, kościele. Studiował na Akadami Sztuk Pięknych w Gdańsku (1989-1993) i w Royal College of Art w Londynie (1993-1995). Laureat wielu nagród, m.in. Paszportu „Polityki" w 2001 roku. Z kolei we środę 28 kwietnia rozpoczęła się w TCK czterodniowa „2 Tarnowska Wiosna Jazzowa". Oprócz lokalnych jazzmanów, tarnowskiej publiczności zaprezentowali się artyści m.in. ze Słowacji, Czech, Węgier oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki. Gwiazdą festiwalu była supergrupa Walk Away, która podczas finałowej gali świętowała swoje dwudziestopięciolecie istnienia. Na koniec odnotujmy jeszcze dwie interesujące ekspozycje: wystawę dyplomantów Zespołu Szkół Plastycznych oraz „Genji monogatari” z Muzeum Sztuki Japońskiej „Manggha” w Krakowie, jaką oglądać można w MBP.


Trwa Rok Chopinowski. W każdym zakątku Polski zza rogu wystaje szalona czupryna naszego genialnego romantyka. Filharmonie wiodą prym z klasycznych przedstawieniach dzieł mistrza, zapraszając do nich najwybitniejszych pianistów z całego świata. A my... postanowiliśmy pobawić się z Chopinem i jego muzyką. Zbliżyć nostalgiczne i intymne brzmienia jego dzieł poprzez powiązanie ich z 3 gatunkami czy też stylami muzycznymi. W pierwszej, kwietniowej odsłonie podróżowaliśmy z Chopinem w najodleglejsze rejony stylistyczne, zwiedzając wraz z twórcą projektu - Marią Pomianowską - Afrykę, Azję, obie Ameryki no i oczywiście Europę.

Skład zespołu na koncert:
Maria Pomianowska - śpiew, słowo, instrumenty smyczkowe: (sarangi, er hu morin hur, gadułka, kemancze, suka, fidel), kierownictwo artystyczne
Małgorzata Szarlik- skrzypce
Gwidon Cybulski - śpiew, balafon, tabla, didjeredoo
Bartłomiej Pałyga - śpiew alikwotowy, drumle, bas
Paweł Betley – flety
Robert Siwak - bębny, gongi
Sebastian Wielądek - lira korbowa, ney, duduk, kaval

Maria Pomianowska - kompozytor, wokalistka, instrumentalistka, pedagog. Z wykształcenia wiolonczelistka (A.M im. Fr. Chopina). Jej zainteresowania artystyczne cechuje niezwykła otwartość na różne formy i systemy muzyczne.
Od 1981r. prowadzi studia nad unikatowymi technikami gry na instrumentach smyczkowych kultur muzycznych Azji (podróżując do Indii, Chin, Korei, Japonii, na Bliski Wschód). Na terenie swej macierzystej uczelni tworzy Sekcję Muzyki Pozaeuropejskiej oraz prowadzi zajęcia w instytucie Muzykologii UW, ukazując związki i odrębności pomiędzy rozmaitymi systemami muzycznymi. Studia porównawcze oraz wielokulturowe doświadczenia artystyczne pozwalają jej podjąć się arcytrudnego zadania odtworzenia, pod względem artystycznym i naukowym, dwóch zaginionych staropolskich instrumentów smyczkowych. Wspólnie z dr. Ewą Dahlig i lutnikiem Andrzejem Kuczkowskim realizuje z sukcesem rekonstrukcję Suki Biłgorajskiej i Fideli Płockiej (a fascynująca praca znalazła swój zapis w filmie TV pt. "Narodziny suki").
W 1994 r. zakłada Zespół Polski, którego jest kierownikiem artystycznym. Trzy płyty oraz wiele programów TV zrealizowanych wraz z Zespołem Polskim potwierdzają unikatowy charakter jej twórczości, szacunek dla tradycji przy ogromnym ładunku emocjonalnym na miarę wymagań współczesnego słuchacza. W latach 1995-98 Zespół Polski koncertuje w Japonii, na Tajwanie, w Czechach, Bułgarii, Belgii, Niemczech, Austrii.
Od 1997-2002 artystka mieszka i tworzy w Japonii, kontynuując swoją karierę muzyczną. W 1999 r. na zamówienie światowej sławy wiolonczelisty Yo Yo Ma komponuje utwory odnoszące się do jej bogatych azjatyckich doświadczeń. Prawykonanie tej muzyki ma miejsce w 2000 r. w Nugata (Japonia), gdzie wraz z genialnym artystą prezentuje publiczności próbę przełamania barier międzykulturowych, łącząc swe doświadczenia w dziedzinie muzyki Azji z poszukiwaniami własnej kulturowej tożsamości. Jest to połączenie dźwięku staropolskich instrumentów, tzw. "białego głosu", wiolonczeli i instrumentów z różnych regionów Azji. W 2002 r. realizuje marzenie swojego życia - nagranie wraz z muzykami z Japonii, Chin, Australii i Polski płyty pt. "Suita Jedwabnego Szlaku". Kompozycje są podsumowaniem 20-letnich poszukiwań wspólnego muzycznego pierwiastka łączącego rozmaite kultury kontynentu Euroazjatyckiego. Artystka od lat prowadzi wykłady i warsztaty muzyczne, naucza, promuje młode zespoły i muzyków. W swej muzycznej wędrówce przekracza z łatwością rozmaite bariery i łamie utarte stereotypy. Czyni to jednak z niezwykłym poszanowaniem dla odrębności każdej muzycznej tradycji którą poznaje i prezentuje.

Po raz drugi w Tarnowie odbyła się „Wiosna jazzowa”. Organizatorem tego czterodniowego festiwalu było Tarnowskie Centrum Kultury. Program tegorocznej imprezy okazał się być bardzo atrakcyjna. Licznie zebranej publiczności zaprezentowali się zarówno artyści tarnowscy, jak i goście z Węgier, Słowacji, Czech, Stanów Zjednoczonych. Po każdym koncercie odbywały się w klubie festiwalowym „Bombay Music” Jam Session, którego gospodarzami byli muzycy ze znanej tarnowskiej formacji LELIWA JAZZ BAND.
Gwiazdą festiwalu była supergrupa Walk Away, która podczas finałowej gali świętowała  swoje dwudziestopięciolecie działalności. W jubileuszowym koncercie WALK AWAY wziął udział znakomity gitarzysta Dean Brown, zaś całość  sobotniej gali jazzu transmitowana była na żywo przez portal onet.tv.

Oto szczegóły  „2 Tarnowskiej Wiosny Jazzowej":
28 kwietnia (godz. 19.30)
GOS.PL & Caroline Mhlanga – wstęp wolny!
Kościół xx. Filipinów
29 kwietnia (godz. 19.30)
P.M. Elektric Quartet (PL) & Tamas Berki (H)
Krzysztof Popek International Quartet (USA, PL)
Feat: Kirk Lightsey, Wayne Dockery, John Betsch, Piotr Wojtasik, Tamas Berki.
Piwnice TCK (Tarnów, Rynek 5), Bilety: 25 zł
30 kwietnia (godz. 19.30)
Andrea Kolmanova (CZ)
Piwnie TCK (Tarnów, Rynek 5), Bilety: 20 zł
1 maja (godz. 20.00)
GALA JAZZU
United Europe Jazz Connection
Jazz Band Ball Orchestra
Caroline Mhlanga & Uli Hanke
25 YEARS of WALK AWAY Feat.: Dean Brown
Kino "Marzenie" (Tarnów, Staszica 4), Bilety: 35 zł

Do końca maja czynna jest w nowym budynku Zespołu Szkół Plastycznych w Tarnowie  wystawa prac dyplomowych uczniów, którzy w tym roku kończą naszą szkołę. Na wystawie prezentowane są dyplomy z trzech specjalności: reklamy wizualnej, tkaniny artystycznej, meblarstwa artystycznego oraz rysunki, obrazy i rzeźby wykonane w ramach aneksu do pracy dyplomowej. Ekspozycja jest pokazem umiejętności konceptualnych, artystycznych i warsztatowych Uczniów. Można na niej obejrzeć kompozycje tkackie wykonane w technikach klasycznych Jak gobelin czy kilim, a także formy eksperymentalne o charakterze instalacji trójwymiarowych. Pracownia mebla artystycznego przedstawia zestaw stylizowany z motywami historycznymi i ludowymi wykonany w drewnie dębowym. Specjalność reklama wizualna to projektowanie plastyczne 2D i 3D. Na wystawie znalazły się prace z zakresu grafiki użytkowej:(identyfikacje wizualne, projekty publikacji drukowanych, opakowania, kalendarze, reklamowe formy przestrzenne, jest także makieta rekonstrukcji zamku tarnowskiego. W tym roku szkolnym do obrony dyplomów przystąpiło 38 uczniów z 2 klas czwartych Liceum Plastycznego.

Niepowtarzalny klimat rzadko u nas oglądanej sztuki japońskiej można poczuć w Galerii Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie. A wszystko to za sprawą oryginalnej pod względem treści i nieco siermiężnej w formie wystawy „Genji monogatari”, jaką do nas przywiozło krakowskie Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha”. „Genji monogatari” bardzie znana jako „Opowieść o Księciu Promienistym” to klasyczne dzieło literatury japońskiej, uważane też za jeden z najstarszych romansów świata. Opowieść wzbogacona o ilustrację, spisana została na zwojach, które do dzisiaj uważane są za narodowy skarb Japonii. Okazją do powstania wystawy jest okrągła, tysięczna rocznica powstania opowieści, datowana na XI wiek Warte podkreślenia jest, że ekspozycja poza Krakowem była dotąd prezentowana jeno w Warszawie. Poza planszami nawiązującymi do fabuły i przybliżającymi bogactwo kultury Orientu, ekspozycja zawiera m.in. zwoje z ilustracjami, zestawy muszelek i kart do gry polegającej na dobieraniu pasujących do siebie par z „Opowieści”, wachlarzy i japońskich lalek.




Ryszard Zaprzałka


By powrócić na stronę główną kuriera kliknij powrót.



niedziela, 02 maja 2010, tarnowski_kurier_kulturalny

Polecane wpisy

  • - > Pegazem po Tarnowie 512

    Tarnowski Teatr kończy sezon bez personalnych rewolucji. W nowy wejdzie z odrobinę mniejszym zespołem - aktorzy Jolanta Januszówna i Jerzy Ogrodnicki przechodzą

  • -> Pegazem po Tarnowie 249/250

    To będzie absolutnie wyjątkowy - dubeltowy felieton. I to nie koniecznie z powodu oczywistych świątecznych wigilijno – noworocznych przesileń. Powodem jeg

  • -> Pegazem po Tarnowie 248

    A już się zanosiło na to, że schyłek mijającego roku nie będzie taki, jak zawsze świąteczno – noworoczny, tylko urwie się na dacie 21 grudnia czyli zapowi









NOWA ODSŁONA!






tarnowski kurier kulturalny: